تحلیل کنفرانس الکترونیک آرتز در E3 2018 یا چگونه پتانسیل ها را به هدر دهیم؟

تحلیل کنفرانس الکترونیک آرتز در E3 2018 یا چگونه پتانسیل ها را به هدر دهیم؟

خرداد هر سال یکی از آن زمان‌های مهم برای ما گیمرها و همچنین سازندگان بازی است که از مدت‌ها قبل برای آن لحظه شماری می‌کنیم. نمایشگاه E3 و کنفرانس‌های خبری اش به ما این شانس را می‌دهد تا با بازی‌های مورد انتظارمان بیشتر آشنا شویم، معرفی شدن عناوین جدید را جشن بگیریم و تمام این‌ها فرصتی نیز برای سازندگان و کمپانی‌های بزرگ است تا مسافرین بیشتری را تا زمان عرضه بازی‌هایشان سوار قطار هیجان و اشتیاق خود کنند.

البته که برگزاری کنفرانس خبری در E3 و نمایشگاه‌های گیم دیگر لزوماً به معنای فروش بیشتر بازی‌ها و جذب مخاطب بیشتر نیست، بهترین مثال نقض شاید کمپانی راکستار باشد که اهمیت چندانی برای این نمایشگاه قائل نیست و با این حال آخرین ساخته اش با میانگین نمرات 97 به پرفروش‌ترین محصول سرگرمی دنیا تبدیل شده.

به بیان بهتر این نمایشگاه‌ها و کنفرانس‌های خبری فرصتی مناسب هستند که می‌توانند درست مثل یک کاتالیزگر سرعت رسیدن کمپانی‌ها به اهدافشان را افزایش دهند و راه را برایشان هموارتر کنند که خوشبختانه در صورت برنامه ریزی درست، نتیجه نهایی نیز یک وضعیت برد-برد برای هر دو گروه بازی سازان و مخاطبین خواهد بود.

اما برگزاری کنفرانس خبری در مهم‌ترین رویداد گیمینگ دنیا می‌تواند گاهی چون راه رفتن روی شمشیری دو لبه باشد. کافی است اجرای ضعیفی داشته باشید و یا از عهده انتظارات تماشاگران برنیایید، آن وقت احتمالا یک قدم کاملا به عقب برداشتید. اتفاقی که تا حدودی برای کمپانی بزرگ الکترونیک آرتز امسال افتاد و می‌خواهیم در ادامه تحلیلی کوتاه بر آن داشته باشیم.


چندی پیش در مطلبی جداگانه از این گفتم که چرا طرفداران سری بتلفیلد از نسخه جدید رضایت ندارند و علت موج شدیدا منفی به راه افتاده علیه بتلفیلد 5 چیست. در بخش‌های انتهایی مطلب به این اشاره کردم که یک نمایش درست و حسابی از گیم پلی بازی با کارگردانی خوب در کنفرانس E3 امسال می‌تواند تا حد زیادی ورق را به سمت الکترونیک آرتز برگرداند اما این کمپانی در همان چند دقیقه ابتدایی کشتی‌هایمان را غرق کرد.

تخریب پذیری بازی بی نظیر است اما نمایش های بازی آنطور که باید شوق و اشتیاقی ایجاد نمی کنند.

بتلفیلد 5 ویژگی های زیادی برای هیجان زده کردن گیمرها دارد، از قدرت شخصی سازی بالا گرفته تا تخریب پذیری نفس گیر و جلوه های بصری خیره کننده اما نمی‌دانیم چرا الکترونیک آرتز و دایس در نمایش دادن آن ها ناتوان هستند. کمپانی که روزی روزگای برخی از زیباترین و هیجان انگیزترین تریلرهای بازی را به نمایش می‌گذاشت، حالا نمایش هایی کوتاه، بدون موسیقی مناسب و با کارگردانی ضعیف می‌سازد که کمکی به عطش ما برای شناخت بیشتر بتلفیلد 5 نمی‌کند.

اشتباه نکنید، به شخصه بعید می‌دانم که خود بازی مشکلی داشته باشد و اتفاقا امکانات و ویژگی های جدید بازی بسیار جالب به نظر می‌رسند اما الکترونیک آرتز از تمامی پتانسیل هایش درست استفاده نمی‌کند. نشان دادن سربازهایی خوابیده روی زمین که بی حرکت به خراب شدن خانه ها خیره می‌شوند، بدون شک بهترین راه برای نشان دادن قدرت تخریب پذیری بازی نیست و برای مقایسه تنها کافی است نگاهی به تریلرهای معرفی نسخه های گذشته سری بکنید. نمایش هایی که شروع و پایان مشخصی داشتند، موسیقی بی نظیرشان هیجان مخاطب را دو چندان می‌کرد و به بیان کلی تر روایت و هویتی مخصوص به خود را داشت.

عجیب تر آن که این کمپانی تصمیم گرفت نمایش بخش داستانی بتلفیلد 5 را به کنفرانس مایکروسافت موکول کند، تصمیمی که اول امیدوارم ارزش فروختن آن به مایکروسافت را داشته باشد و دوم آن که آن نمایش نیز تیزری کوتاه و تنها کمی طولانی تر از تریلر به نمایش در آمده در EA Play است.

فیفا 19 یکی دیگر از معدود نمایش های خوب در کنفرانس امسال بود، به خصوص حالا که لیگ قهرمانان اروپا نیز به بازی اضافه شده.

خوشبختانه در ادامه معرفی خوب فیفا 19 به شروع ضعیف کنفرانس جانی دوباره می‌دهد. اطلاعات زیادی از گیم پلی بازی ارائه نمی‌شود اما خبر اضافه شدن لیگ قهرمانان اروپا به فیفا که در بخش داستانی نیز نقش مهمی ایفا می‌کند و رایگان شدن فیفا 18 به مدت محدود به اندازه ای کافی است که طرفداران را هیجان زده کند و چشم‌های ما را به نمایشگر خیره نگه دارد.

معرفی عنوانی از دنیای پرطرفدار جنگ ستارگان آن هم زمانی که استودیو خوب Respawn وظیفه ساخت آن را بر عهده دارد، از آن دسته خبرهایی است که می‌تواند تمامی توجه‌ها را معطوف خود کند اما از آنجایی که بازی برای نمایش دادن آماده نیست، صبحت‌های وینس زامپلا در مورد فوق العاده بودن بازی آن هم روی صندلی حضار تنها چیزی است که از Star Wars: Jedi Fallen Order داریم. گویا رونمایی از بازی‌هایی که حتی هنوز برای رونمایی آماده نیستند، شیوه جدید کمپانی‌های بازی سازی برای پر کردن کنداکتور کنفرانس‌هایشان است.

البته اضافه شدن قهرمانان و نقشه‌های جدید به Star Wars: Battlefront 2 خبر خوبی است و نوید آن را می‌دهد که الکترونیک آرتز نمی‌خواهد لوت باکس‌های غیرمنصفانه و محتوای کم آخرین خاطره ای باشد که از سری بتلفرانت در ذهن مخاطبانش ثبت می‌شود. تصمیم خوبی که مشابه آن را نیز یوبیسافت در مورد For Honor اتخاذ کرد.

یکی از بهترین لحظات کنفرانس، نمایش و معرفی Unravel Two بود.

اما از دنیای جنگ ستارگان و شمشیرهای نوری که بگذریم، می‌رسیم به بهترین لحظات کنفرانس که آن هم معرفی بازی‌های مستقل Unravel Two و Sea of Solitude است. این دو بازی درست مانند عنوان موفق A Way Out (بررسی دیجیاتو) بخشی از برنامه الکترونیک آرتز در راستای حمایت از بازی‌های مستقل به حساب می‌آید که گویا این کمپانی هیچ سهمی از فروش آن‌ها دریافت نمی‌کند.

حل کردن دو نفری پازل‌های مختلف در دنیایی هیجان انگیز با سبک پلفترمر و تبدیل شدن به هیولایی ترسناک از شدت تنهایی به خودی خود ایده‌های جذابی هستند اما همه چیز در مورد نمایش این دو بازی درست است. سازندگانی که به روی صحنه می‌آیند و با شوق و اشتیاق از ساخته‌هایشان می‌گویند و تریلرهای جذابی که در ادامه به نمایش‌هایی از گیم پلی بازی تبدیل می‌شوند، همان چیزهایی هستند که به خاطرشان E3 را دوست داریم.

اگر بخواهیم برای کنفرانس الکترونیک آرتز در E3 امسال معادله ای ریاضی به دست آوریم و آن را رسم کنیم، معادله به دست آمده بدون شک نموداری غیر خطی با ماکزیممی درست در میان آن است. در ادامه معرفی دو بازی Unravel Two و Sea of Solitude که حکم نقطه ماکزیمم کنفرانس را دارند، نوبت به یکی از بدترین لحظات تمامی کنفرانس‌های E3 امسال می‌رسد. دقایقی که بیشتر از آن که حوصله سربر باشند، سوهان روح و آزار دهنده هستند.

تصویر بالا بلایی است که الکترونیک آرتز سر فرانچایز محبوب C&C آورده.

می‌پرسید چرا؟ موضوع آن است که الکترونیک آرتز نه تنها یکی از محبوب‌ترین فرانچایزهایش یعنی سری Command & Conquer را سال‌ها به حال خودش رها کرد، بلکه حالا می‌خواهد آن را مثلا در قالب یک بازی موبایل چند نفره زنده کند و وقت زیادی از کنفرانسش را به این شکنجه روحی طرفداران اختصاص می‌دهد.

استفاده تجاری از اسم C&C برای ساخت عنوانی که به هیچ وجه طرفداران سری به آن علاقه ای ندارند، بیشتر مشابه نقش قبر کردن جسدی است که خانواده اش به تازگی به غم از دست دادن او عادت کرده اند و حالا الکترونیک آرتز می‌خواهد خانواده داغدار را بیشتر آزار دهد. شاید توصیف بهتر اولین کامنت زیر تریلر بازی با بیش از 50 هزار دیسلایک باشد: «من هیچ انتظاری نداشتم ولی باز هم ناامید شدم».

بعد از به خاک نشاندن سری C&C، کنفرانس به نقطه ای هم سطح شروع ضعیفش می‌رسد، انگار که در یک لوپ تکراری گیر کرده باشد. نوبت به یکی دیگر از عناوین مورد انتظار این کمپانی یعنی Anthem می‌رسد و گویا الکترونیک آرتز آوردن صندلی به روی صحنه اجرای زنده و ده‌ها دقیقه صحبت کردن با سازندگان بازی را تصمیم بهتری از نمایش دادن کامل و دقیق آن می‌داند.

بازی Anthem یکی از موردانتظارترین عناوین این روزها است اما نمایش امسال بازی چندان اطلاعات بیشتری در اختیارمان قرار نداد.

یک سال تمام گذشته اما تصاویر و ویدیوهایی که از Anthem پخش شد، تفاوت چندانی با کنفرانس پارسال نداشته و اطلاعات زیادی را در اختیارمان نمی‌گذارد. یا ساخت بازی در این مدت با پیشرفت زیادی رو به رو نبوده و یا الکترونیک آرتز بار دیگر فراموش کرده که چگونه باید برخی از مهم‌ترین عناوینش را معرفی و ارائه کند. نتیجه آن که کنفرانس خبری این کمپانی به همان ضعیفی و هیجان کمی به پایان می‌رسد که آغاز شده بود.

نمی‌دانم چرا شرکتی با سابقه ای طولانی مدت در ساخت بازی و برگزاری کنفرانس‌های خبری باید چنین اشتباهات عجیبی را مرتکب شود. شاید الکترونیک آرتز برای نمایشگاه گیمزکام برنامه‌های بیشتری دارد و یا اهمیت E3 را چون گذشته نمی‌داند اما از این مطمئنم که این شرکت حداقل در انتخاب مجری و نحوه اجرا باید درس‌هایی از کنفرانس پی سی گیمینگ بگیرد و در اولین فرصت مسئول ساخت تریلرهای بتلفیلد 5 را به افراد دیگری واگذار کند.

نظر شما در مورد کنفرانس خبری امسال الکترونیک آرتز یا همان EA Play چیست؟ چه بخش‌هایی را قوی دیدید و از چه نمایش‌هایی رضایت نداشتید؟ دیدگاه‌های خودتان را حتما با ما به اشتراک بگذارید.

The post تحلیل کنفرانس الکترونیک آرتز در E3 2018 یا چگونه پتانسیل ها را به هدر دهیم؟ appeared first on دیجیاتو.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *